نگاهی به پدیده این روزهای شبکه‌های اجتماعی

پژمان سینمای ایران؛ بر‌ترین فوتبالیست سینمایی!

مناقصه‌مزایده- اعلام اسم و خنده حضار برای فوتبالیست سابق و بازیگر امروز؛ پژمان جمشیدی بازیکن سابق تیم ملی این روز‌ها هم غمگین است و هم شاد. هم برایش هورا می‌کشند و هم در شبکه‌های اجتماعی، فیلم اعلام اسمش به عنوان کاندیدا دست به دست می‌شود تا صدای خنده حضار، همچنان دشت بی‌فرهنگی ما را بی‌آب و علف‌تر جلوه دهد؛ دشتی که هر سال خشک‌تر و بی‌آب و علف‌تر می‌شود!

پژمان فوتبال ایران با سریال پژمان پا در کفش سینمای ایران کرد. خیلی‌ها امیدی به موفقیتش نداشتند اما مثل زمان بازیگری‌‌اش که در اوج ناامیدی، امید را به بازی برمی‌گرداند، این بار هم موفق شد گل سینمایی‌‌اش را بزند.

چه کسی باور می‌کرد، فوتبالیستی که سال 1392 اولین سریالش را بازی کرد، بعد از 4 سال در لیست کاندیدهای اسکار ایران باشد؟ بازیکن سابق تیم ملی فوتبال شاید به خاطر شخصیت شوخی که دارد بعد از اعلام اسمش به عنوان کاندیدای سیمرغ فیلم فجر برای بازی در فیلم سوءتفاهم، با خنده حضار مواجه شد. پژمان سینمای ایران با بازی در نقش‌های کمدی، شخصیتی کمیک در سینما دارد و شاید به همین دلیل بود که بعد از اعلام اسمش مورد بنده‌نوازی قرار گرفت. اما هر چه که بود، عمل مدعیان فرهنگ در نشست اعلام اسامی کاندیداهای سیمرغ فجر امسال قابل توجیه نیست.

اما روی دیگر سکه، حمایت بزرگان سینمای ایران مانند پرویزپرستویی از پژمان سینمای ایران بود. متن زیبای پرویز‌پرستویی و حمایت دیگر بزرگان هنر و ورزش ایران از پژمان سینمای ایران جای تقدیر و تشکر دارد.

نگاهی به تاریخ سینمای ایران نشان می‌دهد که برخی از بزرگ‌ترین بازیگرانش را از دامان ورزش گرفته است. محمدعلی‌فردین، قهرمان سابق کشتی ایران و آسیا و دارنده مدال نقره ایران در مسابقات جهانی 1954 در سال1338 برای بازی در فیلم چشمه آب حیات به بازیگری روی آورد و اگر الان از سینمایی‌ها بپرسی بی‌شک از وی به عنوان یکی از بزرگ‌ترین بازیگران تاریخ سینمای ایران یاد می‌کنند. محمد‌علی‌فردین بعد‌ها آنقدر در فرهنگ کشور به عنوان نماد مرام و مروت شناخته شد که واژه « فردین‌بازی» از وی در زبان‌ها چرخید. فردین سینمای ایران به مدت دو دهه از جمله پولساز‌ترین بازیگران سینمای ایران بود و حضورش در هر فیلم تضمین‌کننده موفقیت فیلم بود.

ایلوش‌خوشابه نیز در سال1334 برای بازی در فیلم «امیرارسلان‌نامدار» از وجود ایلوش استفاده شد که قهرمان پرورش اندام ایران بود. ایلوش بعد‌ها در فیلم‌های دیگری هم بازی کرد. در مسیر رسیدن او به سینما «سیامک‌یاسمی» (1) نقش برجسته‌ای داشت. به جز سیامک‌یاسمی، مردانی چون ساموئل‌خاچکیان و ناصرملک‌مطیعی هم نقشی بارز در حضور اهالی ورزش در سینما داشتند.

بعد از او به عزیز اصلی می‌رسیم، دروازه‌بان سابق تیم ملی فوتبال ایران که بعد از حضور در عرصه بازیگری در بیش از 10 فیلم به بازی پرداخت؛ فیلم‌هایی که البته برایش افتخاری به بار نیاوردند.

 حبیب‌ا...بلور از حیث طول مدت زمان سرمربیگری در تیم ملی کشتی رکورددار بود. در سال‌های میانه دهه 40 فردین که صاحب ید طولایی در سینما شده بود، از نفوذ خود برای بهبود اوضاع معیشتی بلور که ظاهراً روزهای خوبی نداشت بهره گرفت و در آن سال‌ها بلور تبدیل به یکی از بازیگران نقش پدر در سینمای ایران شد.

 امامعلی‌حبیبی، قهرمان المپیک 1956 ملبورن در سال‌های دهه 40 نیز بعد‌ها در سینمای به ایفای نقش پرداخت.

به هر حال حبیبی از حیث بهره‌مندی از سواد آکادمیک چندان قوی نبود و به همین دلیل خیلی زود تبدیل به یکی از پرسوناژهای طنز نشریه فکاهی و معروف «توفیق» شد و با نام ویژه «‌ها بی‌بی» شناخته می‌شد. حبیبی در سال 1347 در اولین فیلم خود یعنی ببر مازندران بازی کرد و بازی او هم ضعیف و غیرقابل اعتنا بود. او دو فیلم دیگر هم بازی کرد و خیلی زود از پرده سینما دور شد.

محراب‌شاهرخی، فوتبالیست هم تنها یک فیلم بازی کرد؛ فیلمی که در زمان خود معروف هم شد. «علف‌های هرز» اسم فیلمی بود که محراب در آن به ایفای نقش پرداخت. مرگ او در این فیلم دردآور بود. مرگ 3 بار در زندگی او واقع شد؛ یک بار در سال 45 که او از مرگ اول به سلامت جست و در مرگ دوم تنها روی پرده نقره‌ای مرد، اما در سومین تجربه مرگ در روز 12بهمن سال 1371 درست در روز تولد 49‌سالگی تسلیم قضای الهی شد.

حسین‌یاریار نیز فوتبالیستی بود که در سینما مشق بازگیری کرد و در آخرین روزهای دوران فوتبالش، مورد توجه این فیلمساز خاچیکیان فیلمساز نامدار آن دوران قرار گرفت و تجربه‌ای عالی در فیلم‌هایی مثل «چاووش»، «بلوف» و «مردی در آینه» داشت. او در حال حاضر مدیر باشگاه هنرمندان است.

علیرضا‌لرستانی که با 5مدال طلای آسیا یکی از نامدار‌ترین و فنی‌‌ترین کشتی‌گیران ایران بود، مورد توجه یدا...صمدی واقع شد و در فیلم سینمایی «افسانه دمرل» بازی کرد. فن سالتوی او در مسابقات قهرمانی آسیا چنان زیبا بود که سال‌ها آرم ابتدایی برنامه اخبار ورزشی در سال‌های واپسین دهه60 و ابتدای دهه70 بود.

 

خلاصه دفتر سینمای ایران پر از ورزشکارانی است که پا در عرصه بازیگری گذاشتند. علی‌پروین در فیلم فوتبالیست‌ها، احمدرضا‌عابدزاده در فیلم سینمایی ازدواج غیابی؛ مجیدسبزی در سریال‌های طنز مهران‌غفوریان و مهران‌مدیری؛ نیمانکیسا او در فیلم مامان بهروز منو زد از جمله فوتبالیست‌هایی هستند که بازی در سینما را نیز تجربه کردند و حالا پژمان سینمای ایران بالاتر از تمامی فوتبالیست‌ها و صدرنشین آنها است و خوب می‌داند که خنده‌های دیروز مدعیان فرهنگ چراغ راهی است به سوی فردای بهتر به شرطی که از راهی که در پیش گرفته خارج نشود.


نظر خود را اضافه کنید.

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
نظر شما به دست مدیر خواهد رسید
شرایط و قوانین.
  • هیچ نظری یافت نشد