جای خالی بازاریابی دیجیتالی در فروش مواد معدنی

بیش از ۶۸ نوع ماده معدنی موجود در کشور از مزیت‌هایی است که ایران را جزو ۱۰ کشور برتر دنیا در این زمینه قرار داده است.

ذخیره مواد معدنی در ایران در حدود 60 میلیارد تن برآورد می‌شود و فقط ذخایر جدیدی که در این چند سال اخیر شناسایی شده ارزششان به 50 میلیارد دلار می‌رسد. این روز‌ها دائماً در اخبار از نقش دلالان و واسطه‌گران بر نوسانات نرخ ارز صحبت می‌شود. گویا حضور این واسطه‌گران در تار و پود اقتصاد ایران تنیده شده است و متأسفانه بخش معدن نیز از حضور این غیرمتخصصین سودجو بی‌نصیب نمانده است. از خریدوفروش مجوزها، پروانه‌های اکتشافی و بهره‌برداری گرفته تا قیمت‌گذاری بر طیف وسیعی از محصولات معدنی و... متأثر از این واسطه‌گران بوده است.

 در حالی که تمام فعالان معدنی درخواست توجه مسؤولان به بخش معدن است به‌خصوص در مورد ایجاد طرح‌های تشویقی، ثبات نرخ ارز و به‌خصوص در مورد صادرات می‌باشد. اما یکی از مهم‌ترین موارد در بخش معدن ضرورت توجه به فرآوری و از همه مهم‌تر بازاریابی محصولات تولیدی است.

آنچه یک فعالیت را به لحاظ شاخصه‌های اقتصادی مورد ارزیابی قرار می‌دهد بهره‌وری و ارزش‌افزوده‌ای است که در اثر فعالیت و تغییر مورد انتظار می‌باشد و این ارزش افزوده با کمک ابزارهای تغییر و توسط نیروهای کارآمد آفریده می‌شود. شاید زمان آن رسیده باشد که با نیم‌نگاهی به شاخصه‌های توسعه پایدار، بتوان از ابزارهای بروز و کارآمد در بازرگانی مواد معدنی بهره برد تا در نهایت، نقشی که شایسته آن بوده را در عرصه جهانی کسب کنیم.

بهره‌برداری از روش‌های گوناگون بازاریابی و فناوری‌های مربوطه و استفاده از نیروهای متخصص معدنی که با فن بازاریابی دیجیتالی آشنا باشند، همچنین دانش ارتباط با مشتری و هنر مشتری‌مداری از مسایلی است که جایگاه خالی آن در بازرگانی مواد معدنی کاملاً احساس می‌شود.

اما متأسفانه بسیاری از فعالین بخش معدن بودجه کافی به بازاریابی و معرفی محصولات و خدمات قابل ارایه خود اختصاص نداده و یا از روش‌های مناسبی برای بازاریابی محصولات خود استفاده نمی‌کنند. از روش‌های قدیمی بازار یابی چاپ بروشور و کاتالوگ می‌باشد که این روز‌ها با بالا رفتن قیمت ارز دیگر صرفه اقتصادی ندارد.

یکی دیگر از روش‌های بسیار خوب بازاریابی، حضور در نمایشگاه و برقراری ارتباط با مشتریان است، اما با وجود هزینه‌های ایاب و ذهاب، بلیط هواپیما و اسکان، بازدید از نمایشگاه‌ها برای همه علاقه‌مندان میسر نیست.

از موارد دیگر حضور در نمایشگاه‌های خارجی است که آن هم دارای مصائب خود می‌باشد، از مهم‌ترین مشکلات این حضورنه تنها فقط به هزینه ارز و بلیت و اسکان محدود نمی‌شود سختی‌های دیگر می‌توان اخذ ویزا، هزینه‌های بالاسری آژانس‌های مسافرتی، مشکلات چگونگی ثبت‌نام و نداشتن کارت اعتباری و یا حتی کارت نقدی جهت پرداخت هزینه‌های نمایشگاهی، همه و همه باعث می‌شوند تعداد بازدیدکنندگان ایرانی از نمایشگاه‌های خارجی کاهش چشم‌گیری داشته باشد.

از سویی دیگر مسایل سیاسی، ایران هراسی و عدم شناخت و اطلاعات ناکافی از پتانسیل‌های معدنی و اقتصادی ایران، باعث عدم رغبت بسیاری از شرکت‌های خارجی برای حضور در نمایشگاه‌های داخلی شده است.

امروزه با پیشرفت تکنولوژی افراد زمان بسیار زیادی را در فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی صرف می‌کنند و هر کس و هر شرکتی که به دنبال محصول یا خدماتی باشد به اینترنت مراجعه می‌کند.

بنابر آمارهای منتشر شده، در سال٢٠١٦، ١٩٥ میلیارد دلار در آمریکا صرف بازاریابی دیجیتال شده و پیش‌بینی شده است که این رقم تا سال ٢٠٢٠ به ٣٣٥ میلیارد دلار برسد. متأسفانه آمار دقیقی برای ایران ارایه نشده است اما جای شک نیست که ما به اندازه کافی از این ظرفیت استفاده نکرده‌ایم.

این‌که بسیاری از شرکت‌های معدنی ایرانی وب‌سایت دارند بسیار قابل تحسین است اما عدم فعالیت در شبکه‌های اجتماعی و پایین بودن میزان ارجاعات به سایت شرکت‌ها، باعث رکورد و انفعال سایت‌ها شده است.

جامعه معدنی ما برای تصاحب جایگاه مناسب در دنیا ناگزیر است با قواعد بازی بازاریابی دیجیتال بیش‌تر آشنا شود تا بتواند بدین وسیله با دنیا ارتباط برقرار کرده و حتی در شرایط تحریم، شرکای تجاری مورد اعتمادی داشته باشد.


نظر خود را اضافه کنید.

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
نظر شما به دست مدیر خواهد رسید
شرایط و قوانین.
  • هیچ نظری یافت نشد