خانه مشهورترین نقاش ایرانی در انتظار تملک برای برگزاری مزایده

گروه اجتماعی- از هر ایرانی عاشق هنر که بپرسی کمال‌الملک را می‌شناسد. نقاش چیره‌دستی که با یک اتفاق به دربار ناصرالدین شاه قاجار راه یافت و بعد از گذراندن عمر پربار خود در کشورهایی همچون ایتالیا و پاریس و دیدار با هنرمندانی همچون رامبراند و تیسین توانست نزدیک به دو هزار اثر خلق کند تا نامی‌ترین نقاش ایرانی نام بگیرد. محمد غفاری از همان زمان ورودش به مدرسه، قصد داشت هنرش را سر زبان‌ها بیندازد و روزی قرعه‌ فال به نام مدیر مدرسه افتاد. محمد، صورت مدیر را با قلم سیاه ساخت و آن وقت بود که همه حتی مدیر، او را ملقب به میرزا محمد کردند و همین تابلوی سه‌بعدی، توجه ناصرالدین‌شاه را به خود جلب کرد و بی‌درنگ دستور داد اتاقی از شمس‌العماره در اختیار او قرار دهند تا محمد بتواند با خیال راحت به ادامه هنرش مشغول شود. غفاری در ابتدا به «نقاش باشی» و سپس به «کمال الملک» مشهور شد. او در سال ۱۳۰۷ به حسین‌آباد نیشابور رفت و 12سال آخر عمر خود را در این روستا در انزوا گذراند و در روز یکشنبه ۲۷مردادماه ۱۳۱۹ هجری‌شمسی دارفانی را وداع گفت. آرامگاه کمال‌الملک در جوار آرامگاه عطار نیشابوری و در میان باغی در حومه شهر نیشابور قرار دارد.

منزل استاد کمال الملک

منزل استاد کمال الملک، در روستای حسین آباد مربوط به اوایل دوره پهلوی اول است. این اثر در تاریخ ۱۰ خرداد ۱۳۸۲ با شماره ثبت ۸۹۵۸ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این خانه تاکنون یک دوره مرمت شده است و در حال‌حاضر کاربری خاصی ندارد و مالک شخصی دارد. سازمان میراث در حال رایزنی با مالک است تا بتواند برای خرید یا اهدای آن اقدام کند. ساختمان خانه مشتمل بر یک حیاط مرکزی، ساختمان های یک طبقه شمالی و جنوبی و باغ وسیعی در ضلع جنوبی است . بنای سمت‌جنوبی ، محل کار و اقامت استاد بوده است . خانه تزئین خاصی ندارد و از ملات، خاک گچ، خشت و آجر و با نمای کاهگل ساخته شده است.

خانه نقاش ایرانی به مزایده می‌رود؟

در همین رابطه مجید ابراهیم‌نیا؛ مدیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی شهرستان فیروزه به یک خبرگزاری گفته: خوشبختانه بنای خانه کمال‌الملک سالم و مستحکم است اما مشکلی اصلی ما درباره خانه کمال بحث تخصیص اعتبار و عدم مالکیت است. خانه کمال‌الملک در یک تا دو مرحله سال‌های ۹۰ و ۹۲ مرمت شده است، یک بار هم قسمتی از پشت‌بام رطوبت می‌داد و مجدد ایزوگام کرده‌ایم؛ از نظر استحکام بنا و خرابی‌های ناشی از بارش خطری ایجاد نمی‌کند و هیچ مشکلی نداریم. مشکل همان بحث مالکیت و همچنین اعتباراتی است که ما می‌خواهیم، اما تخصیص داده نشده است. دو مرحله در سطح استانی در برنامه‌ریزی شهرستان برای بنا پیش‌بینی کردند، برآورد هزینه نیز انجام شد اما برای بنا اعتبار صفر بود. متأسفانه وضعیت اعتبار در حال‌حاضر کم است، از نظر مالکیت هم این بنا مالک دارد و مشکل است که بتوانیم ما مالک آن بشویم، حتی در سال ۹۷ اقدام به خریداری کردیم ولی مالک راضی به فروش آن نشد، ما در تلاش هستیم که مالکیت این بنا را بگیریم که اگر ما به عنوان دولت مالک باشیم، به طور مستقیم سرمایه‌گذار در بخش‌خصوصی منتظر انجام فعالیت است. اما به دلیل اینکه ما مالک آن نیستیم نمی‌توانیم آن را به مزایده بگذاریم، در میراث فرهنگی یک حوزه به نام صندوق احیاء داریم، حتی دو الی سه سال گذشته در دو مرحله از تهران آمدند و بازدید کرده‌اند. ولی همان‌طور که عرض کردم چون عملاً مالکیتی نداریم نمی‌توانیم به مزایده بگذاریم ولی در صورت مالک بودن پس از بازدید، مبلغی برای مرمت و احیاء آن و یک مبلغ هم برای نگهداری سالانه آن در نظر می‌گیرند، و سرمایه‌گذار بعد از ۱۰یا پنج سال و یا هر مدت دیگر آغاز به کار می‌کند و کاربری آن را نیز میراث مشخص می‌کند که کاربری آن معمولاً گردشگری است، اما در حال‌حاضر چون ما مالک نیستیم نمی‌توانیم آن را به مزایده بگذاریم و از نظر قانونی دست ما بسته است.


نظر خود را اضافه کنید.

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
نظر شما به دست مدیر خواهد رسید
شرایط و قوانین.
  • هیچ نظری یافت نشد