مطابق بند 11 ماده 1 قانون برنامه و بودجه (مصوب 1351) منظور از دستگاه اجرایی «... وزارتخانه، نیرو‌ها و سازمان‌های تابعه ارتش ...، استانداری یا فرمانداری کل، شهرداری و مؤسسه وابسته به شهرداری، مؤسسه دولتی، مؤسسه وابسته به دولت، شرکت دولتی، مؤسسه عمومی عام‌المنفعه و مؤسسه اعتباری تخصصی است که عهده‌دار اجرای قسمتی از برنامه سالانه بشود» می‌باشد.

اما این تعریف براساس ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری (مصوب 1386) کمی گسترده‌تر شده که عبارت است از: «کلیه وزارتخانه‌ها، مؤسسات دولتی، مؤسسات یا نهادهای عمومی غیردولتی، شرکت‌های دولتی و کلیه دستگاه‌هایی که شمول قانون بر آنها مستلزم ذکر و یا تصریح نام است از قبیل شرکت ملی نفت ایران، سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران، بانک مرکزی، بانک‌ها و بیمه‌های دولتی...» البته با توجه به ماده 117 همین قانون مصادیق دیگری از این دستگاه‌ها نیز قابل شناسایی می‌شود که عبارتند از: «... نهادها، مؤسسات و تشکیلات و سازمان‌هایی که زیر نظر مستقیم مقام‌معظم‌رهبری اداره می‌شوند، وزارت اطلاعات، ...، دیوان محاسبات، شورای نگهبان، مجمع تشخیص مصلحت نظام و مجلس خبرگان رهبری ... نیروهای نظامی و انتظامی...»

همچنین مطابق ماده ۴۶ قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت (مصوب 1380) تعدادی از نهادی دیگر نیز در حکم دستگاه اجرایی شناخته شده است که عبارتند از: «سازمان‌های استانی ادارات کل و واحدهای سازمانی هم سطح تابعه وزارتخانه‌ها و مؤسسات دولتی و مستقر در مراکز استان‌ها یا شهرستان‌هایی غیر از مراکز استان‌ها که اعتبارات آنها در قوانین بودجه سنواتی ضمن بودجه وزارتخانه‌ها یا مؤسسه دولتی مربوط منظور شده است، از نظر اجرای مقررات قانون محاسبات عمومی کشور مصوب ۱/۶/۱۳۶۶ در حکم دستگاه اجرایی محلی محسوب می‌شوند»

 

 


نظر خود را اضافه کنید.

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
نظر شما به دست مدیر خواهد رسید
شرایط و قوانین.
  • هیچ نظری یافت نشد