ضمانت اجرای سیاست برقی‌سازی خودرو در دولت جدید چیست؟

گام‌های مؤثری در دولت سیزدهم برای عرضه خودروهای برقی به کشور برداشته شد که از نگاه کارشناسان شرط لازم برای تداوم آن در گروی ثبات مدیریت در اجرای چنین پروژه‌هایی است، موضوعی که این روز‌ها و در آستانه انتخابات پیش‌رو و فعالیت دولت جدید، سرنوشت پروژه برقی‌سازی را بیش از پیش با ابهام رو‌به‌رو کرده […]

گام‌های مؤثری در دولت سیزدهم برای عرضه خودروهای برقی به کشور برداشته شد که از نگاه کارشناسان شرط لازم برای تداوم آن در گروی ثبات مدیریت در اجرای چنین پروژه‌هایی است، موضوعی که این روز‌ها و در آستانه انتخابات پیش‌رو و فعالیت دولت جدید، سرنوشت پروژه برقی‌سازی را بیش از پیش با ابهام رو‌به‌رو کرده است.  به گزارش پرشین‌خودرو، با آغاز حرکت جهانی به سمت توسعه خودروهای برقی، وجود وسایل نقلیه الکتریکی در هر کشوری نه فقط یک الزام، بلکه نشان‌دهنده پیشرفتی اساسی در حوزه حمل‌ونقل آن کشور است. به همین منظور استفاده از خودروهای برقی در سراسر جهان رو به افزایش گذاشته است به‌گونه‌ای که به‌تدریج در آینده‌ای نزدیک، خودروهای هیبرید هم در خودروسازی جایگاه چندانی نخواهند داشت و باید گفت؛ آینده از آن خودروهای برقی دوست‌دار محیط‌زیست خواهد بود.  در یک سال گذشته در ایران نیز چرخش عجیبی به سمت خودروهای برقی ایجاد شده است به‌طوری که با عزم جدی سیاست‌گذار و حمایت خودروسازان، در کنار پیوستن تعداد قابل‌توجهی از خودروهای برقی به ناوگان حمل‌ونقل عمومی، شاهد اقبال بازار به خودروهای برقی هستیم با این وجود از نگاه کارشناسان پذیرش گسترده خودروهای برقی به‌عنوان یک جزء حیاتی از اکوسیستم حمل‌ونقل به عاملی مهم یعنی زیرساخت‌های شارژ بستگی دارد. به اعتقاد کارشناسان، توسعه خودروهای برقی در کنار ایجاد بسترهای لازم، نیاز به فرهنگ‌سازی برای مصرف‌کننده دارد و دولت‌‌ها باید مشوق‌هایی را برای ایجاد فرهنگ استفاده از خودروهای برقی فراهم کنند. از نگاه آن‌ها تولید انبوه و عرضه خودرو برقی در کشور نیاز به زمان و زیرساخت کافی دارد و باید ایستگاه‌های شارژ را در سطح شهر‌ها به‌درستی تعبیه کرد و همزمان به فکر جایگزینی شارژرهای خانگی نیز بود. سعید مدنی؛ مدیرعامل پیشین سایپا نیز، معتقد است که برای موفقیت در پروژه برقی‌سازی باید در ابتدا چشم‌انداز دو تا سه‌ دهه‌ای درخصوص توسعه خودروهای برقی تدوین شود، جریانی که در سایر کشور‌ها نیز انجام شده است. وی ضمن اشاره به نگرانی‌‌ها از ادامه سیاست برقی‌سازی ناوگان کشور با تغییر دولت‌‌ها، گفت: به هر حال تدوین سیاست‌گذاری کلان و ثبات مدیریت شرط لازم برای توسعه خودروهای برقی است و باید برنامه و پروژه‌ها به نحوی تعریف شوند که با تغییر دولت‌ها، کماکان ضمانت اجرایی داشته باشند. وی اضافه کرد: کشورهای بسیار پیشرفته هم برای توسعه برقی‌سازی از یک برنامه‌ریزی ۲۰ تا ۳۰ ساله پیروی کرده‌اند و چنین مسئله مهمی را با شعار و وعده‌های ناگهانی نمی‌توان عملی کرد و نیاز به تغییرات اساسی در دو بخش دارد؛ نخست فرهنگ‌‌سازی و دوم ایجاد زیرساخت‌های مهم و اساسی از جمله شبکه برق و ایستگاه‌های شارژ برای این خودروها.

۲ دغدغه مهم در توسعه برقی‌سازی

این کارشناس ارشد خودرویی، تأکید کرد: با وجود راندمان روبه‌ کاهش خودروهای فسیلی، باید بتوانیم طی یک برنامه‌ریزی ۱۰ تا ۱۵ ساله، روند خودروسازی را در کشور به‌سمت خودرو برقی تغییر دهیم. در واقع، باید متناسب با افزایش تیراژ خودروهای برقی و در کنار تجهیزاتی که برای شرکت‌های خودروسازی و واردات این خودرو‌ها ایجاد می‌شود، زیرساخت‌های مناسب مربوط به ایستگاه‌های شارژ و تأمین برق در شهر‌ها فراهم شود. مدنی؛ با بیان اینکه تجارب کشورهای توسعه‌یافته نشان می‌دهند دستکم یک دهه برای توسعه خودرو برقی لازم است تا بتوان زیرساخت‌های لازم آن را ایجاد کرد، تصریح کرد: توسعه بازار مصرف خودروهای برقی منوط به ارائه تسهیلات دولتی است اقدامی که می‌تواند قدرت خرید مردم برای خرید این محصولات را تقویت کند. وی با اشاره به اینکه در یک دهه گذشته، به‌دلیل هزینه‌بر بودن باتری خودروهای برقی، این خودرو‌ها گران‌قیمت بودند، افزود: در صورت عدم حمایت دولتی، پروژه توسعه برقی‌سازی با شکست مواجه خواهد شد. این مدیر اسبق خودرویی، در پایان با توجه به اهتمام سیاست‌گذاران درخصوص برقی‌سازی حمل‌ونقل عمومی کلانشهر‌ها، اظهار کرد: واردات خودروهای برقی و تجهیز تاکسیرانی به محصولات پاک و اصرار به توسعه این محصولات بدون در نظر گرفتن زیرساخت‌ها، موجب شکست در پروژه برقی‌سازی حمل‌ونقل عمومی خواهد شد. بنابراین باید مسئولان به مسئله زیرساخت، حمایت‌های دولتی و توسعه ایستگاه‌های شارژ توجه جدی داشته