محمد قرهداغلی -عضو هیئت مدیره انجمن سیانجی، با بیان اینکه اجرای طرح اتوگاز ذیل شعار تنوع بخشیدن به سبد سوخت کشور، موجب تحمیل هزینههای هنگفت به اقتصاد کشور تا چند هزار میلیارد تومان میشود، گفت: میزان خسارات اقتصادی تحمیلی به کشور از این محل چهارهزار میلیارد تومان در سال برای سالهای ابتدایی و تا هشتهزار […]
محمد قرهداغلی -عضو هیئت مدیره انجمن سیانجی، با بیان اینکه اجرای طرح اتوگاز ذیل شعار تنوع بخشیدن به سبد سوخت کشور، موجب تحمیل هزینههای هنگفت به اقتصاد کشور تا چند هزار میلیارد تومان میشود، گفت: میزان خسارات اقتصادی تحمیلی به کشور از این محل چهارهزار میلیارد تومان در سال برای سالهای ابتدایی و تا هشتهزار میلیارد تومان در سال، برای سالهای بعدی است. به گزارش مناقصهمزایده، حمیدرضا سهرابی؛ در نشست خبری در جمع خبرنگاران، با بیان اینکه بهطور کلی اجرای طرح ورود الپیجی به سبد سوخت خودروها (طرح اتوگاز) صرفه اقتصادی برای کشور ندارد، حتی موجب تحمیل زیانهای کلان اقتصادی به کشور خواهد شد، اظهار داشت: زیان ناشی از تفاوت قیمت الپیجی، بنزین و گاز طبیعی در سالهای آینده، از بین رفتن ارزشافزوده حاصل از بکارگیری الپیجی بهعنوان خوراک پتروشیمیها، هزینه سنگین ایجاد زیرساخت لازم در خودروها و نیز احداث جایگاههای عرضه الپیجی به خودروها از جمله موارد مربوط به صرفه نداشتن اقتصادی به شمار میرود. وی ادامه داد: هزینههای بالای انتقال الپیجی به جایگاههای عرضه و همچنین حقالعمل جایگاهها و تحتالشعاع قرار گرفتن صنعت سیانجی و تضییع سرمایهگذاری کلان انجام شده در این صنعت از دیگر موارد نداشتن صرفه اقتصادی الپیجیها به شمار میرود. سهرابی؛ بیان کرد: با بررسی میانگین سالانه قیمت بنزین و الپیجی درمییابیم در طی سالهای گذشته به دلیل افزایش تقاضا برای الپیجی در صنایع پتروشیمی و نیز کاربردهای خانگی و تجاری، نسبت قیمت الپیجی در برابر بنزین افزایشی بوده است. او بیان کرد: علاوه براین، براساس مطالعات بازار توسط مراجع داخلی و نیز مراجع معتبر خارجی، میزان تقاضا برای فرآوردههای سبکتر پالایشی نسبت به سایر فرآوردهها تا سال ۲۰۴۰ به میزان ۵۰درصد افزایش خواهد یافت و تقاضا برای الپیجی بهعنوان یک خوراک عالی برای محصولات پتروشیمی با ارزشافزوده فوقالعاده و نیز به دلایل زیستمحیطی از جمله آلایندگی نیروگاهی کمتر برای کشورهایی که فاقد منابع گاز طبیعی هستند. طی سالهای آتی به مراتب بیشتر خواهد شد و پیشبینی بالاتر بودن معنا دار قیمت الپیجی نسبت به بنزین طی سالهای آتی موکداً برآورد میشود. وی اظهار کرد: بنابراین اگرچه مقایسه قیمتهای الپیجی و بنزین بهازای هر تن طی چند سال گذشته میتواند معیاری برای برآورد افزایش قیمت بیشتر این فرآورده نسبت به بنزین طی سالهای آتی باشد، اما دلیل اصلی و کافی جهت تأیید افزایش قیمت الپیجی نسبت به بنزین براساس عرضه و تقاضای بینالمللی و مطالعات بازاری که مؤسسات معتبر بینالمللی در این زمینه انجام دادهاند، است. او گفت: میزان خسارات اقتصادی تحمیلی به کشور از این محل چهارهزار میلیارد تومان در سال برای سالهای ابتدایی و تا هشت هزار میلیارد تومان در سال، برای سالهای بعدی است. از طرفی ارزشافزوده ناشی از فرآیندهای پتروشیمی با خوراک الپیجی قابلتوجه است. سهرابی؛ با بیان اینکه شرکتهاى تخصصی مطالعات اقتصادی طرحهای نفت و گاز نظیر IHS Markit که برای برخی کشورهای خاورمیانه نظیر عربستانسعودی مطالعات اقتصادی انجام دادهاند نیز بر این مسئله تأکید نمودهاند که بهترین و اقتصادیترین حالات برای این کشور و کشوری نظیر ایران که سرشار از منابع نفت و گاز است، با توجه به زیرساختها و نیاز بازار و مطالعات عرضه و تقاضای منطقهای و بینالمللی، استفاده از الپیجی بهعنوان خوراک واحدهای پتروشیمی با ارزشافزوده بالاتر و نیز واحدهای پاییندستی پالایشگاهی نظیر PDH و Steam Cracker و… بوده است. وی بیان کرد: استفاده از الپیجی در خودروها و عدم استفاده از آن بهعنوان خوراک صنایع پتروشیمی، یعنی نادیده گرفتن ارزشافزودهای بالغ بر دومیلیارد دلار در سال که با افزایش اجتنابناپذیر عرضه الپیجی بهعنوان سوخت خودروها، حتی تا چندین برابر نیز افزایش خواهد یافت. سهرابی؛ گفت: ساخت جایگاههای استاندارد توزیع سوخت الپیجی به دلیل اهمیت ایمنی این نوع جایگاهها و اشتعالپذیری بیشتری که نسبت به بنزین دارند بسیار پرهزینه است، بهعنوان مثال احداث جایگاه استاندارد و ایمن حدود یکمیلیون دلار هزینه خواهد داشت که مبلغی بالغ بر ۷۵ میلیارد تومان (ارز نیما) است علاوه بر این تعدد قطعات و تجهیزات این نوع جایگاهها و تجهیزات ایمنی مورد نیاز آنها، نیاز به واردات بخش قابلتوجهی از این قطعات و تجهیزات را به دنبال خواهد داشت که علاوه بر مشکلات تأمین در شرایط تحریم، خروج ارز از کشور را نیز شامل خواهد شد. عضو هیئت مدیره، تأکید کرد: براین اساس میتوان گفت؛ هزینه اجرای این طرح جهت احداث ۱۵۰جایگاه جدید استاندارد و تبدیل یک میلیون خودرو حدود ۳۸٫۵ هزار میلیارد تومان برآورد میشود بنابراین اتوگاز با توجه به هزینههای بسیار گزاف مترتب بر آن در مقایسه با CNG به دلیل زیرساختهای گسترده موجود جهت توزیع گاز طبیعی و نیز جایگاههای CNG موجود و فراگیری آن و هزینههای به مراتب کمتر، دارای توجیه اقتصادی نیست. وی ادامه داد: اجرای طرح اتوگاز نیازمند ایجاد زیرساخت طی فرآیندی زمانبر همراه با هزینههای گزاف است و موجب از دست دادن فرصتهای سودآور تبدیل الپیجی به فرآوردههای با ارزشافزوده بالاتر میشود. سهرابی؛ بیان کرد: گنجاندن الپیجی در سبد سوخت کشور با سیاستهای کلی نظام که کاهش خامفروشی و در تعارض است چراکه خامسوزی الپیجی در حالیکه قابلیت تبدیل به محصولات با ارزشتر را دارد، خود نوعی خامفروشی محسوب میشود. وی ادامه داد: در صورتی که این فرآورده در سبد سوخت کشور قرار گیرد فرصت تبدیل آن به محصولات با ارزشتر برای همیشه از بین خواهد رفت چراکه ما این ظرفیت را برای سوختن تخصیص دادهایم و هزینههای هنگفتی که برای ایجاد زیرساختها خواهد شد دیگر فرصت بازگشتی نخواهند گذاشت. سهرابی؛ یادآور شد: در سالهای گذشته نیز الپیجی به صورت آزمایشی به سبد سوخت کشور اضافه شد و به دلیل آنکه امکان تولید خودروهای ایمن الپیجیسوز در کشور وجود نداشت و بخش حملونقل عمومی توان تأمین هزینه خودروی وارداتی ایمن الپیجیسوز را نداشت و نیز به دلیل ضررهای اقتصادی هنگفتی که به اقتصاد کشور وارد میکرد این طرح متوقف شد. وی خاطرنشان کرد: متنوعسازی سبد سوخت کشور هرچند که شعاری درست و اقدامی مناسب جهت تأمین امنیت انرژی کشور میباشد، اما با توجه به هزینههای سنگین تحمیلی اجرای طرح اتوگاز و همچنین زیانهای سنگینی که این طرح به اقتصاد کشور تحمیل مینماید، به نظر میرسد گزینه مناسبی برای متنوعسازی سبد سوخت کشور نمیباشد و تأثیر چندانی بر کاهش ناترازی بنزین نخواهد داشت.
دیدگاه بسته شده است.