پایان عصر دلار؟

با افزایش نگرانی‌‌ها درباره بدهی‌های دولت آمریکا و سیاست‌های مالی ناپایدار، بسیاری از تحلیلگران معتقدند که دلار ممکن است در پنج تا ۱۵ سال آینده جایگاه خود را به‌عنوان ارز ذخیره جهانی از دست بدهد. اگرچه ترامپ وعده کاهش کسری بودجه را داده، اما همزمان با کاهش مالیات‌‌ها و افزایش تعرفه‌ها، همچنان تردیدهایی درباره تحقق […]

با افزایش نگرانی‌‌ها درباره بدهی‌های دولت آمریکا و سیاست‌های مالی ناپایدار، بسیاری از تحلیلگران معتقدند که دلار ممکن است در پنج تا ۱۵ سال آینده جایگاه خود را به‌عنوان ارز ذخیره جهانی از دست بدهد. اگرچه ترامپ وعده کاهش کسری بودجه را داده، اما همزمان با کاهش مالیات‌‌ها و افزایش تعرفه‌ها، همچنان تردیدهایی درباره تحقق این هدف وجود دارد. به گزارش ایستانیوز، دلار آمریکا دهه‌ها به‌عنوان ارز ذخیره جهانی شناخته شده، اما با افزایش بی‌سابقه بدهی‌های دولت ایالات متحده، نگرانی‌‌ها درباره آینده آن شدت گرفته است. طبق نظرسنجی مؤسسه CFA، ۷۷درصد از متخصصان مالی معتقدند که وضعیت مالی آمریکا ناپایدار است و دو سوم آن‌‌ها پیش‌بینی می‌کنند که دلار تا ۱۵ سال آینده جایگاه خود را به‌عنوان ارز مسلط جهانی از دست بدهد.

سیاست‌های اقتصادی ترامپ؛ کاهش کسری یا تشدید بحران؟

دولت ترامپ اعلام کرده که قصد دارد کسری بودجه را از ۶-۷درصد تولید ناخالص داخلی به ۳درصد تا سال ۲۰۲۸ کاهش دهد. اما همزمان، وعده حذف مالیات بر اضافه‌کاری، انعام و مزایای تأمین‌اجتماعی را داده که می‌تواند به افزایش بدهی منجر شود. سیاست افزایش تعرفه‌ها بر واردات از کانادا، مکزیک و چین به‌عنوان راهی برای جبران این کسری در نظر گرفته شده، اما مشخص نیست که آیا این اقدام می‌تواند تأثیر مثبتی بر کاهش کسری داشته باشد یا خیر.

ریسک کاهش تقاضا برای اوراق قرضه آمریکا

یکی از شاخص‌های کلیدی اعتماد جهانی به دلار، میزان مالکیت خارجی اوراق قرضه آمریکا است که اکنون به ۲۳درصد کاهش یافته است. کاهش تقاضا برای این اوراق، می‌تواند نرخ بهره را افزایش داده و هزینه‌های استقراض دولت را بالا ببرد. در همین حال، پیشنهاد غیرمنتظره دولت ترامپ برای کاهش ۵۰درصد بودجه نظامی آمریکا، روسیه و چین به‌عنوان راهکاری برای کاهش هزینه‌ها مطرح شده، اما عملی شدن آن بسیار بعید به نظر می‌رسد.

جهان در آستانه یک سیستم چندقطبی ارزی؟ نزدیک به ۳۸درصد از متخصصان مالی پیش‌بینی می‌کنند که دلار جای خود را به یک سیستم چندقطبی ارزی بدهد، جایی که یورو، یوان چین و سایر ارز‌ها نقش پررنگ‌تری در ذخایر جهانی ایفا خواهند کرد. این تغییر می‌تواند بازارهای مالی را با نوسانات بیشتری مواجه کند و بر اقتصاد جهانی تأثیر بگذارد.