چشم‌انداز نامطلوب صنعت ریلی  

دبیر انجمن شرکت‌های حمل‌ونقل ریلی، گفت: ناوگان موجود به مراتب کمتر از میزان تقاضاست و پاسخگوی نیاز کنونی نیست و قیمت‌گذاری دستوری بلیت قطار، موجب کاهش کیفیت خدمات ریلی شده است. به گزارش مهر، سیدعلیرضا سیدوکیلی؛ با اشاره به اینکه ناوگان موجود، به مراتب کمتر از میزان تقاضاست و پاسخگوی نیاز کنونی نیست، افزود: هم‌اکنون […]

دبیر انجمن شرکت‌های حمل‌ونقل ریلی، گفت: ناوگان موجود به مراتب کمتر از میزان تقاضاست و پاسخگوی نیاز کنونی نیست و قیمت‌گذاری دستوری بلیت قطار، موجب کاهش کیفیت خدمات ریلی شده است. به گزارش مهر، سیدعلیرضا سیدوکیلی؛ با اشاره به اینکه ناوگان موجود، به مراتب کمتر از میزان تقاضاست و پاسخگوی نیاز کنونی نیست، افزود: هم‌اکنون در بخش واگن‌های مسافری و باری و هم در بخش لوکوموتیو‌ها با کمبود مواجه هستیم. در واقع بسیاری از واگن‌های مسافری کنونی، به‌صورت غیر خودکشش طراحی شده‌اند و نیازمند لوکوموتیو برای حرکت هستند، در حالی‌که واگن‌های خودکشش، مانند قطارهای مترو، دارای موتور مستقل بوده و این کمبود در سیستم ریلی کشور به‌خوبی مشهود است. سیدوکیلی؛ افزود: مهم‌‌ترین دغدغه بخش ریلی، بی‌توجهی به ارزش و اهمیت آن در توسعه کشور است. در ۳۰ سال گذشته اگر مقایسه‌ای میان رشد شبکه‌های جاده‌ای و ریلی صورت گیرد، مشخص می‌شود که توسعه جاده‌ها چندین برابر توسعه خطوط ریلی بوده است. وی گفت: براساس آمار رسمی وزارت راه‌وشهرسازی، طی سه دهه گذشته طول آزادراه‌ها، بزرگراه‌ها و جاده‌های اصلی و فرعی چندین برابر افزایش یافته است، اما خطوط اصلی ریلی، خطوط دوخطه و حتی خطوط آنتنی رشد متناسبی نداشته‌اند. سیدوکیلی؛ ادامه داد: مقایسه ناوگان باری و مسافری ریلی با ناوگان جاده‌ای نیز گویای همین موضوع است. در حال‌حاضر حدود ۳۳ هزار واگن در شبکه ریلی وجود دارد که نزدیک به ۳۲ هزار دستگاه آن باری و تنها حدود یک‌هزار الی یک‌هزار و ۵۰۰ دستگاه مسافری است. این در حالی است که تعداد کامیون‌های دارای پروانه حمل بار در کشور به حدود ۴۰۰ هزار دستگاه می‌رسد. وی افزود: اگر به این تعداد، وانت‌بار‌ها و کامیون‌هایی را که در محدوده شهری فعالیت می‌کنند اما بارنامه بین‌شهری صادر نمی‌کنند اضافه کنیم، آمار ناوگان جاده‌ای کشور به رقمی در حدود ۷۰۰ تا ۸۰۰ هزار دستگاه می‌رسد، یعنی در برابر حدود ۳۰ هزار واگن ریلی، نزدیک به یک میلیون وسیله نقلیه باری زمینی در حال فعالیت است. دبیر انجمن شرکت‌های حمل‌ونقل ریلی، گفت: این اعداد نشان می‌دهد که توسعه حمل‌ونقل کشور متوازن نبوده و دولت‌‌ها طی سه دهه گذشته توجه کافی به تقویت زیرساخت‌‌ها و ناوگان ریلی نداشته‌اند. سیدوکیلی؛ گفت: اگر قرار باشد حمل‌ونقل ریلی به سهم ۳۰ درصدی در بار و ۲۰ درصدی در مسافر در برنامه هفتم برسد، باید منابع لازم در آن تزریق شود، تسهیلات و لیزینگ مناسب در اختیار شرکت‌ها قرار گیرد و توسعه متوازن در این بخش صورت گیرد. صرفاً تأکید لفظی بدون حمایت‌ها نمی‌تواند نتیجه‌ای در پی داشته باشد. وی افزود: تعداد شرکت مسافری که برای خرید واگن مسافری اقدام به سفارش‌گذاری کرده‌اند، بسیار محدود است و در مقایسه با شکاف موجود میان عرضه و تقاضا، این اقدامات پاسخگو نخواهد بود. دبیر انجمن شرکت‌های حمل‌ونقل ریلی، با اشاره به اینکه در شرایط کنونی، تعداد قطارهایی که در شبکه ریلی کشور وجود دارد به‌هیچ‌وجه پاسخگوی حجم تقاضا نیست، گفت: راه‌آهن با سیاست‌های دستوری، قیمت بلیت را به‌صورت غیرواقعی پایین نگه داشت و همین امر باعث شد درآمد شرکت‌های مسافری کاهش یابد. کاهش درآمد نه‌تنها مانع ارتقای کیفیت خدمات شد، بلکه امکان توسعه و خرید ناوگان جدید را نیز از بین برد. سیدوکیلی؛ افزود: امروز قیمت یک واگن مسافری نو حدود ۴۰ تا ۴۵ میلیارد تومان است. طبیعی است که با بلیت‌های ۵۰۰ هزار تومانی امکان بازگشت سرمایه برای شرکت‌ها وجود ندارد. بنابراین یا باید دولت تسهیلات کم‌بهره در اختیار شرکت‌ها قرار دهد یا اجازه شناورسازی قیمت بلیت متناسب با تقاضای بازار را صادر کند؛ مشابه آنچه در صنعت هوایی اجرا می‌شود. دبیر انجمن شرکت‌های حمل‌ونقل ریلی، با اشاره به وضعیت تولید داخل، گفت: کیفیت تولید واگن‌های داخلی مناسب است، اما مشکل اصلی نبود لیزینگ ارزان‌قیمت است. لیزینگ‌های موجود بسیار گران هستند. وزارت راه و همچنین سازمان برنامه و بودجه باید شرایطی فراهم کنند تا لیزینگ با نرخ مناسب در اختیار شرکت‌ها قرار گیرد. اگر لیزینگ مناسب طراحی شود، شرکت‌های ریلی می‌توانند با نقدینگی محدود اقدام به سفارش‌گذاری کنند و سپس با بهره‌برداری از واگن‌ها، اقساط خود را پرداخت کنند. وی با اشاره به چشم‌انداز صنعت ریلی طی سال‌های آینده، اظهار کرد: اگر روند فعلی ادامه یابد، وضعیت مطلوبی پیش‌بینی نمی‌شود و دولت باید مسیر توسعه را اصلاح کند و سرمایه‌گذاری هدفمند و مکانیزم‌های حمایتی درست را در این بخش ایجاد کند. دبیر انجمن شرکت‌های حمل‌ونقل ریلی، تأکید کرد: در بخش ریلی نیز مصوبه شورای اقتصاد وجود دارد که نشان می‌دهد مصرف سوخت در حمل‌ونقل ریلی حدود یک‌هفتم مصرف سوخت در حمل‌ونقل جاده‌ای است و توسعه این بخش می‌تواند به کاهش چشمگیر مصرف سوخت در کشور منجر شود. متأسفانه اجرای این مصوبه به کُندی پیش می‌رود. وی در پایان، گفت: انجمن شرکت‌های حمل‌ونقل ریلی به‌طور فعال پیگیر اصلاح این قانون و مقررات دست‌وپاگیر است تا زمینه اجرای بهتر قانون فراهم شود و شرکت‌ها بتوانند از فرصت‌های اقتصادی و تنفس مالی مناسب برای توسعه ناوگان و خدمات بهره‌مند شوند.