کارشناس اقتصادی، گفت: توکنیزه کردن املاک و بهرهگیری از هوشمصنوعی، راه خروج بازار مسکن از رکود و جذب سرمایههای خرد است. به گزارش مناقصهمزایده، مجید گودرزی؛ با اشاره به اینکه صنعت ساختمان ایران متأسفانه از نظر فناوری عقبماندهترین بخش اقتصادی کشور است، اظهار داشت: عقبماندگی قوانین و عدم ثبات مدیریتی موجب شده کشور نتواند در […]
کارشناس اقتصادی، گفت: توکنیزه کردن املاک و بهرهگیری از هوشمصنوعی، راه خروج بازار مسکن از رکود و جذب سرمایههای خرد است. به گزارش مناقصهمزایده، مجید گودرزی؛ با اشاره به اینکه صنعت ساختمان ایران متأسفانه از نظر فناوری عقبماندهترین بخش اقتصادی کشور است، اظهار داشت: عقبماندگی قوانین و عدم ثبات مدیریتی موجب شده کشور نتواند در مسیر فناوریهای نو گام جدی بردارد: بخش بزرگی از سازندگان همچنان با ذهنیت بساز و بفروشی سنتی کار میکنند و معیار سود آنی باعث شده کیفیت، رفاه و فناوری در پروژههای ساختمانی نادیده گرفته شود. گودرزی؛ یکی از مهمترین مصادیق ضعف فناوری در سیاستگذاری را نبود استفاده از هوشمصنوعی در مدیریت بازار مسکن، دانست: در قانون ساماندهی بازار زمین و مسکن، دولت موظف شده بود با کمک هوشمصنوعی قیمتهای منطقهای را تعیین کند تا جلوی رفتارهای سوداگرانه گرفته شود. اما این بند هرگز اجرایی نشد و نتیجه آن نابسامانی کامل در بازار مسکن بود. دولت با شانه خالی کردن از این وظیفه، کنترل قیمتی را از دست داد و صنایع ساختمانی و سرمایهگذاران را در وضعیتی پرچالش رها کرد. به باور گودرزی؛ اگر فناوری بهصورت سیستمی وارد سیاستگذاری و اجرای پروژههای مسکن شود، میتوان از رکود خارج شد: ساختمانهای هوشمند، انرژیبرگرفته از خورشید، و طراحیهای مفهومی باید از الگوی آینده باشند. کشور ما بهجای تمرکز بر سود کوتاهمدت باید دنبال تحول دیجیتال واقعی در ساختمانها باشد. کارشناس اقتصادی، با بیان اینکه وضعیت فعلی بازار نشان میدهد صنعت ساختمان بهدلیل نبود فناوری و ضعف قانونگذاری، جذبه سرمایهگذاری خود را از دست داده است، گفت: قیمتگذاریهای خودسرانه، دخالت غیرتخصصی مالکان و نوسان شدید ارزش املاک باعث شده بازار مسکن برای سرمایهگذاری غیر جذاب شود. در مقابل، بازارهای موازی سودهای کاذب تقسیم میکنند و منابع را از تولید جدا کردهاند. او افزود: اکنون چالش اصلی صنعت ساختمان دو مسئله است؛ نخست نبود نقد شوندگی (Liquidity) واقعی برای سازندگان، و دوم گسست بین قیمت ملک و ارزش واقعی بازار. سرمایهگذار امروزی دیگر نمیتواند به حفظ سرمایه در ساختمان اطمینان داشته باشد چون محیط کسبوکار متغیر و فاقد ثبات است. این کارشناس، تأکید کرد که راه نجات مسکن و ساختوساز، عبور از الگوی سنتی و حرکت بهسوی تحول دیجیتال است: باید از هوشمصنوعی در ارزیابی قیمت منطقهای، از فناوری بلاک چین برای جذب سرمایه خرد و از مدلهای جهانی برای طراحی ساختمانهای مفهومی استفاده کنیم گودرزی؛ با نگاهی آیندهنگرانه بر این باور است که ترکیب داراییهای فیزیکی و دیجیتال میتواند مسیر تازهای برای توسعه پایدار فراهم کند: داراییهای دیجیتال هر روز سهم بیشتری در اقتصاد جهانی پیدا میکنند. اگر صنعت ساختمان و مناطق آزاد ما بهموقع خود را با این روند هماهنگ کنند، میتوانیم هم جذب سرمایه خارجی را افزایش دهیم و هم بازار مسکن داخلی را احیا کنیم. وی در پایان، گفت: سیستم توکنی املاک و بهکارگیری هوشمصنوعی در سیاستگذاری، نه فقط یک گزینه فناورانه بلکه ضرورتی اقتصادی است. آینده ساختوساز ایران باید مبتنی بر فناوریهای نو باشد تا مسکن از رکود خارج و رفاه خانوار ایرانی تضمین شود.
دیدگاه بسته شده است.