عبدالصمد رحمتی - کارشناس نفت و انرژی

 

 

پس از پایان عصر نفت بدون شک گاز اولین منبع انرژی دنیا خواهد شد و محور اصلی همه مجامع بین‌المللی و امنیت انرژی گاز خواهد بود. براین اساس بهترین و مناسب‌‌ترین روش انتقال گاز به خصوص در فواصل طولانی تبدیل آن به LNG است. براین اساس تغییرات در بازارهای گاز چگونه خواهد بود! ؟ در 4سال آینده و پس از تکمیل برخی از پروژه‌های در حال انجام، تولید LNG حدود یک سوم رشد خواهد داشت. تولید و تقاضای گاز طبیعی به شدت در طول 20سال آینده رشد کرده و به همراه LNG به سمت بازار یکپارچه جهانی حرکت خواهد کرد. عرضه گاز طبیعی بین سال‌های 2035-2017 در ایالات متحده BCF/d 19و در استرالیا BCF/d 13خواهد بود. در حال‌حاضر آسیا بزرگ‌ترین مقصد تقاضای LNG است. چین، ژاپن و هند و دیگر کشورهای آسیایی تقاضای خود را برای LNG افزایش داده‌اند و این موضوع کمک خواهد کرد که رشد تقاضای گاز سریعتر از نفت و زغال‌سنگ باشد.

سرعت رشد معاملات LNG، 7برابر خطوط لوله گاز خواهد شد، به‌طوریکه تا سال 2035 حدود نیمی از تمام معاملات گاز در سطح جهان براساس معاملات LNG خواهد بود یعنی بیش از 32 درصد کنونی. اهمیت رشد تجارت LNG در مقایسه با خط لوله این است که به راحتی می‌توان محموله‌های آن را در پاسخگویی به نوسانات عرضه و تقاضای منطقه‌ای هدایت کرد.

دراین بین ایران علاوه بر تحویل گاز از طریق خط لوله به کشورهایی همچون ترکیه، هند و پاکستان، می‌تواند بخش عمده‌ای از گاز خود را در قالب LNG روانه بازارهای آسیا کند.

طرح‌های LNG ایران که تاکنون به نتیجه نرسیده‌اند شامل پروژه‌های ذیل است:

1-طرح Pars LNG: به میزان 10 میلیون تن در سال از طریق 2000 میلیون فوت مکعب در روز گاز تولیدی فاز 11پارس‌جنوبی، در سایت2 پارس جنوبی برنامه‌ریزی شده بود.

2-طرح Persian LNG: برای تولید LNG به میزان 16.2 میلیون تن در سال از گاز تولیدی فازهای13 و14 پارس جنوبی به میزان3هزار میلیون فوت مکعب در روز در سایت2 پارس‌جنوبی برنامه‌ریزی شده بود.

3-طرح Qeshm LNG: مذاکره توسط یک شرکت ایرانی با شرکاء خارجی تا سال 87 ادامه داشته و سپس به‌ دلیل انصراف شرکت LNGIQ استرالیا، مذاکرات متوقف شده است.

4-طرح تولید و صادرات LNG از میادین گلشن و فردوسی: طرح مذکور با هدف توسعه پتانسیل گازی میادین گلشن و فردوسی و تولید LNG با ظرفیت 20 میلیون ‌تن در سال در حوالی بندر دیر برنامه‌ریزی شده بود.

5-طرح تولید و صادرات LNG از میدان پارس‌شمالی: بر اساس طرح اولیه، اجرای پروژه LNG پارس‌شمالی با هدف تولید و انتقال 3600 میلیون فوت مکعب در روز به منظور تأمین خوراک تاسیسات کارخانه LNG، میان شرکت ملی نفت ایران و شرکت CNOOC چین برنامه‌ریزی شده بود.

مطمئناً با گذشت زمان و جایگزینی گاز به جای نفت در بازار‌های مبادلات انرژی جای اوپک گازی که مسؤولیت هماهنگی این رویکرد را برعهده داشته باشد. کاملاً احساس خواهد شد و زمینه‌سازی و تقویت مجمع فعلی از سوی اعضای آن از مهم‌ترین اقدامات است متأسفانه سرمایه‌گذاری در LNG ایران تا اکنون به شکل جدی و اصولی پیگیری نشده است. سیاست‌های گازی ایران باید به گونه‌ای تدوین گردد که «گاز سوزی» در بخش خانگی و «فرصت‌سوزی» در بخش صادرات گاز جای خود را به «ارزش افزوده» دهد. یعنی از طریق تبدیل گاز به محصول صادراتی همچون LNG کشور به دنبال در دست گرفتن سهمی از بازار منطقه باشد. در حال‌حاضر یکی از قراردادهای که می‌تواند جهت ورود به بازار LNG کارگشا باشد موضوع استفاده از پتانسیل قرارداد گازی با عمان است. به نظر می‌رسد برای صادرات گاز به عمان از آب‌های عمیق از نظر فنی مشکلی وجود ندارد، اگر قرارداد اجرایی گردد 3 سال بعد از آن می‌توان شاهد صادرات گاز به عمان و آغاز ورود به بازار بین‌المللی LNG بود.

    

 

 

 

 

 

 


نظر خود را اضافه کنید.

ارسال نظر به عنوان مهمان

0
نظر شما به دست مدیر خواهد رسید
شرایط و قوانین.
  • هیچ نظری یافت نشد